"...Benim bildiğim nesnelerin insana dokunmaması gerekir. Çünkü canlı değillerdir. Aralarında yaşar, onları kullanır, sonra yerlerine koyarız. Onlar sadece yararlıdırlar. Oysa bana dokunuyorlar. Çekilmez bir durum bu. Onlarla bağlantı kurmak korkutuyor beni. Sanki birer canlı hayvan.
Şimdi anlıyorum. Geçen gece deniz kıyısında, çakıl taşını elime aldığım zaman ne duyduğumu şimdi daha iyi anlıyorum. İçim bayılır gibi olmuştu. Bu duygunun çakıl taşından geldiğinden, ellerime ondan geçtiğinden kuşkum yok. Evet, evet ta kendisi, ellerde duyulan bir çeşit bulantı bu. ...." (sf.28)
"....Her an, ardından geleni getirmek için ortaya çıkar. ...." (Sf. 65)
"...İki kent arasındayım, biri bilmiyor beni, öteki artık tanımıyor. ... " (Sf. 231)
Jean-Paul SARTRE (Bulantı )
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder